ماده ۲۲۶ قانون مدنی (خسارات حاصله از عدم اجرای تعهّدات)؛ متن رسمی، شرح و تحلیل حقوقی
متن رسمی ماده ۲۲۶ قانون مدنی
ماده ۲۲۶ قانون مدنی - در مورد عدم ایفاء تعهدات از طرف یکی از متعاملین طرف دیگر نمیتواند ادعای خسارت نماید مگر اینکه برای ایفاء تعهّد مدت معینی مقرر شده و مدت مزبور منقضی شده باشد و اگر برای ایفاء تعهّد مدتی مقرر نبوده طرف وقتی میتواند ادعای خسارت نماید که اختیار موقع انجام با او بوده و ثابت نماید که انجام تعهّد را مطالبه کرده است.
این متن عیناً از منبع رسمی درج شده و توسط هوش مصنوعی بازنویسی نشده است.
توضیح ساده
این بخش در انتظار تکمیل است. محتوای تحلیلی پس از تولید و اعتبارسنجی نمایش داده میشود.
تحلیل تخصصی حقوقی
این بخش در انتظار تکمیل است. محتوای تحلیلی پس از تولید و اعتبارسنجی نمایش داده میشود.
مثالهای کاربردی (فرضی)
این بخش در انتظار تکمیل است. محتوای تحلیلی پس از تولید و اعتبارسنجی نمایش داده میشود.
پرسشهای متداول درباره ماده ۲۲۶ قانون مدنی
این بخش در انتظار تکمیل است. محتوای تحلیلی پس از تولید و اعتبارسنجی نمایش داده میشود.
نکات مهم
- متن رسمی (بخش اول) ملاک است؛ توضیح ساده و تحلیل، برداشت آموزشی از متن هستند.
منابع و تاریخ بررسی
- منبع متن: سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (qavanin.ir) - معاونت حقوقی ریاست جمهوری — مشاهده منبع
- تاریخ دریافت متن: ۲۰۲۶-۰۷-۲۸ — نسخه داده: qavanin-12021850837713548188-2026.07
- آخرین بررسی: ۲۰۲۶/۱۰/۱۰ (بررسی خودکار)
- وضعیت تأیید انسانی تحلیل: تأیید نشده
آخرین بهروزرسانی: اکتبر 10, 2026